Freddy en Valère / Nikolaas Martens

Beter was het vroeger zeker niet, anders, dat zeker wel. Freddy en Valère (tenminste zo herinner ik me ze) werkten in de steeds voller wordende Universiteitsbibliotheek van de Vakgroep Architectuur en Stedenbouw UGent. Van achter donker gebeitste meubelen, iets wat vooral bij de magazines aandeed als het gestoelte van een kerk, stonden zij de studenten bij met raad en daad. Onze eerste ontmoeting vond plaats bij de balie waarbij in ruil voor een bibliotheekpasje een kleine waarborg werd gevraagd, die ik, uiteraard door eigen vergetelheid, nooit meer terug heb gezien.  Een souvenir aan een herinnering die trouwens ontzettend gekleurd wordt door geuren van papier en …sigaren.

Freddy rookte graag een sigaar en de lucht van de passage tussen de ad valvas en het atelier durfde zich wel al eens met zware sigarenlucht te vervullen: je naderde  het terrein van Freddy 1.

Valère leek de tegenpool van Freddy, een stille werkkracht met een eeuwig stapeltje boeken tussen de handen.

Op deze wijze vormden Freddie en Valère het rustpunt van de Universiteitsbibliotheek voor Architectuur, te midden een academische wereld van verandering en spartelende vooruitgang. Voor het opvragen van een magazine diende je het opzoekingswerk via een computer te doen om vervolgens deze titels over te pennen op een aanvraagformulier formaat A4. Het duo dook vervolgens met dit blad de catacomben van het Plateaugebouw in om kort erna met de gevraagde periodieken te verschijnen.

Hun jarenlange ervaring als techniekers in dienst van de uGent, het ronddwalen in  de donkere kelders en gangen van het Plateaugebouw, het opsporen van het traject van borrelende radiator naar sissende stookketel kwam duidelijk van pas in hun carrièrewissel naar de stemmige stilte van statig papier.

De catacomben,  kerkgestoeltes, waarborgen, vergeelde bibliotheekpasjes,  de herinneringen aan Freddy en Valère zullen met de vernieuwde bibliotheek stilaan vervagen, het is zo en niet anders. Echter zullen in de nieuwe bibliotheek niet alleen boeken en magazines worden gelezen maar ook nieuwe verhalen worden gemaakt.

freddy

valere

Deze  tekst werd geschreven naar het collectieve geheugen van Nikolaas Martens en Robbe Van Caimere, beiden afgestudeerd aan de UGENT als ir.-architect.  Na omzwervingen bij andere bureaus (Nikolaas: SeARCH Amsterdam, Compagnie-O, Buro 56, Robbe:  Studio Arne Quinze, evr-architecten) richtten ze in 2011 hun eigen architectuurstudio op: Martens Van Caimere Architecten, een Gents ontwerpatelier met specialisatie in integraal duurzame architectuur en bio-ecologisch materiaalgebruik op alle schaalniveaus: van stoel tot stad.